विराने जवळ ओढत तिच्या ओठांवर चुंबन करायला सुरुवात केली. तिच्या योनीला प्रचंड पाझर फुटलेला. तिने विराच्या डोक्याला पकडलं अन थेट योनीजवळच त्याचं तोंड नेलं. ह्या बाबतीत त्याचं कौशल्य मोठं होतं, हे ती देखील जाणत होती. तिच्या मदनमणी सोबत त्याने जिभेने चाळा करायला सुरूवात केली. कामातूर होऊन ती मोठमोठे श्वास घेत होती, थरथरत अजून पाणी सोडत होती अन एक एक थेंब तो त्याच्या जिभेने टिपत होता. आणि तिला अजून उत्तेजित करत होता. थोडं पुढे होत तिने एक पाय बेडवर ठेवला, त्यामुळे त्याला अजून जागा मिळाली. योनी चाटता-चाटता तिच्या पायांच्या मधून त्याने त्याचे दोन्ही हात तिच्या नितंबांवर ठेवले आणि त्यांना खूप प्रेमाने तो कुरवाळू लागला. इतक्या हळुवारपणे त्याने सुषमाला पेटवलेलं की, आवेशात ती त्याच्या केसांना गच्च पकडून धरत होती अन डोळे बंद करुन हे अनोखं सुख अनुभवत होती.
बराच वेळेचा तो अधीर होता. त्याने तिला बेडवर लगेचच आडवी केली. तिचे दोन्ही पाय त्याने त्याच्या एकाच खांद्यावर घेतले आणि जणू तो तिच्यावर स्वार झाला. तिच्या योनीला आज दिनकररावांनी स्पर्श देखील केला नव्हता. पण विराचं सगळं लक्ष योनीकडेच होतं, हे पाहून तिला अजून समाधान वाटलं कारण तिला खूपच गरज होती. त्याला अंगावर ओढून घेत तिने कामुक आवाजात त्याला आतपर्यंत करण्याची मुभा दिली. तिच्या ह्या रुपाने तो अक्षरशः वेडावून गेला. तिचे दोन्ही पाय बाजूला फाकवत तो तिच्या अंगावर झोपला.. मऊ स्तनांना कुरवाळत अन मनुके चोखत आत गेलेला लंड तो कंबरेने अजून आतपर्यंत रेटत होता. त्याचा वेग वाढताच ती थरथरू लागली. त्याने झटकन लंड बाहेर काढून योनीला तोंड लावले. ती वेडावून गेली त्याचं डोकं पकडून ती योनीवर घासू लागली. तयार होत तो पुन्हा तिच्यावर स्वार झाला अन जोरजोरात धक्के द्यायला लागला. पहिल्यांदाच ती त्याला पुढाकार घेऊन हवं तसं करु देत होती. त्याला अंगावर ओढून घेत होती. त्याचं सर्वांग तिच्या शरीराच्या प्रत्येक अवयवाशी संभोग करत होतं. तिला बिलगून तो धक्के देत होता. त्याचा वेग प्रचंड वाढला आणि मोठमोठे झटके देत, त्याचा बांध फुटला. सुखाच्या लहरी दोघांच्याही अंगातून दौडत होत्या. तिच्या योनीची खाज मिटली होती. तो ही आज खऱ्या अर्थाने तृप्त झालेला…
सकाळी उठायला तिला थोडा उशीरच झाला.. गडबडीत तिने दिनकररावांसाठी चहा-नाष्टा बनवला, स्वैपाक करुन पटापट डबा भरुन तयार केला. दिनकरराव आज उशीर झाला म्हणून घाईत बाहेर पडलेले पण काहीतरी विसरलं अशा आविर्भावात घरात परत आले. ती किचन आवरत होती दिनकरराव पाठीमागे आलेले तिला माहिती नव्हतं. बेसावध असतानाच तिला ओढून त्याने ओठाला ओठ टेकवले अन निघताना तिच्या नितंबावर एक चापट मारली. त्यानंतर लगेचच त्याने काढता पाय घेतला.
किचन आवरून झाल्यावर सुषमाने काकूच्या घराकडे डोकावलं. मनोहर आणि काकासुध्दा कामावर गेले असतील असा अंदाज तिने लावला.
चला…. आता काकूची थोडी मज्जा घेऊ… असा विचार करत चपला पायात सरकवल्या आणि ती काकूच्या घराबाहेर आली. दरवाजा फक्त ओढलेलाच होता… तिने थोडा दरवाजा ढकलला आणि आत डोकावलं तर मनोहर काकूच्या शेजारीच बसलेला… दरवाजा उघडल्यावर त्याचं लक्ष गेलं आणि उभं राहून ‘वहिनी’ अशी हाक मारली..
नाईलाजाने ती आत गेली. काकूचं एकसारखं कण्हणं सुरुच होतं. सुषमा आल्यावर मनोहर गडबडीने बोलला… बरं झालं वहिनी तुम्ही आलात. मला आज कामावर लवकर जायचं होतं. थोड्या वेळातच मी आॅफिसात सुट्टीचं कळवून लगेच परत येतो, तोपर्यंत आईची काळजी घ्या..
हो मी काकूंची काळजी घेईन. तू आधी कामावर कळवून ये..
हो. असं अर्धवट बोलत त्याने पटकन बाहेर धाव घेतली.
काकू कण्हतच होती. तिला बघून सुषमाला काही माहितीच नाही या आविर्भावात तिने चौकशी करायला सुरूवात केली.
काकू काय होतंय? काही पाहिजे का तुम्हाला? असं विचारलं..
काकूने उठण्यासाठी हात वर केला तसं काकूला पकडायला ती पुढे झाली.
काकूला तिने उठून बसवलं. पण तिला नीट बसता आलं नाही, म्हणून तिने सुषमाकडे कूस केली आणि तशीच पडून राहिली.
रात्रीपासून भयंकर अंग दुखतंय अन कणकण सुध्दा आहे.
कशामुळे अचानक असं झालं काकू? सुषमाने असं विचारताच ती गप्प झाली…
मग मात्र सुषमा बोलती झाली…
अरेरे… हे हो काय काकू? माझ्यासाठी खोदलेल्या खड्ड्यात मला तुम्हीच पडलेल्या दिसताय..
रमाबाई चपापली अन हिला एवढी आतली गोष्ट कशी माहिती पडली याचा विचार करु लागली.. तिच्या कपाळावर आठ्यांचं जाळं पसरलं.
जास्त विचार नका करु काकू.. मला सगळं माहितीय.. सुषमा आत्मविश्वासाने बोलली.
तिचं बोलणं ऐकून काकूची कणकण जणू नाहीशीच झाली.
सुषमे, म्हणजे गं काय? काहीही काय बोलतेस… सगळं म्हणजे नेमकं काय म्हणायचंय तुला?
तिच्याकडे हसत बघून ती म्हटली… म्हणजे… ‘विरा’….
विराचं नाव ऐकून काकूच्या डोळ्यावरची झोपेची तारच उडाली. तिला सगळा विषय लक्षात आला. म्हणजे सगळं काही हिला विरानेच सांगितलं असावं, हे काकूला कळून चुकलं.. रागात येऊन ती सुषमाला शिव्या देत बोलू लागली…
माझ्या नवऱ्याला अन मुलाला तुझ्या नादाला लावलंस म्हणून तुझा बंदोबस्त करायला मी तो सैतान जागा केला.. अन तू त्याला पण तुझ्या नादाला लावलंस का? काय गं टवळे… त्याला मी जागा केला.. अन काल त्यानं तुझं ऐकून माझी ही अवस्था केली का?
काकूच्या असल्या बोलण्यानं तिला हसूच आलं…
विषय टाळत आणि मस्करी करत सुषमा बोलू लागली.. तो माझंच ऐकतो… ते जाऊद्या हो काकू, तुम्ही दागिना कधी करताय?
कसला दागिना? असाच होतो का तो? आम्ही दागिन्यासाठी तुझ्यासारखं कुणाला फसवत आणि लुबाडत नाही..
अस्सं होय… खरंच का? अहो ती पैशाची बंडलं तुम्हाला दिलेली ना विराने… ती सहज बोलून गेली अन काकूच्या चेहऱ्यावर तिची तारांबळ स्पष्ट दिसू लागली..
मलाच खोटं बोलला की काय हा? थांबा त्याला बोलवते आणि समोरच विचारते… आणि त्यानी दिली असतील तर आत्ताच ते पैसे काढून घ्यायला लावते…
सुषमे बरंच माहिती आहे गं तुला.. तोंडाला आवर घाल अन चालती हो…
काकूकडे बोलायला काहीच शिल्लक नव्हतं..
काय हे काकू, विराला बोलवायला तुमच्यासारखं मला कपडे काढावी लागत नाहीत बरं का..!! आणि हो… परत बाहुली ठेवून अन कपडे काढून काहीही प्रयत्न करु नका.. तो तुमच्या बोलवण्याने कधीच येणार नाही…
काकू रागाने लाल झाल्या आणि सुषमाकडे खाऊ की गिळू असं बघू लागल्या.
सुषमा गंभीर झाली निर्धाराने बोलू लागली…
हे असंच असतं काकू…जैसी करनी वैसी भरनी… उशिरा का होईना सत्यच जिंकतं. तुमचा संशयच हा तुमचा खरा गुन्हेगार आहे. एका शुल्लक संशयाने पेटून उठत, माझी काहीही चूक नसताना, तुम्ही मला संपवायला निघालेलात का? माझ्या माघारी माझं घर चालवणार होतात का तुम्ही? अविचाराने कुणाच्याही जिवाशी खेळाल का? आईच्या जागी मानत होते मी तुम्हाला… पण तुमचे माझ्याविषयीचे असले विचार मी ऐकले अन तुम्ही माझ्यासाठी तेव्हाच मेलात…
हे ऐकून मात्र काकूची वाचाच बसली.. आणि मख्खपणे तिच्याकडे पहात राहिली.
हे बघा काकू, इथून पुढे, माझ्या आणि माझ्या कुटुंबाच्या वाटेला जाऊ नका..
आणि अजून काही जादू-टोणा करण्याचा प्रयत्नही करु नका… त्याने मला काही फरक तर पडणार नाहीच. पण माझ्याविरूद्ध काही कट करताय असं मला कानावर जरी पडलं ना, तर मी तुम्हाला संपवणार नाही.. पण म्हातारपणातही तुमचे बसण्याचे वांदे करुन ठेवील. मग तुमचं काय दुखतंय?कशाने दुखतंय? हे तुम्ही कुणाला सांगू पण शकणार नाही… तुम्हाला बघून डाॅक्टर ही विचार करेल.. नक्की कुठे टाका मारु?
तेव्हा नीट रहायचं…
तिने सज्जड दम दिल्यावर काकूला घामच फुटला…
इतक्यात मनोहर आला आणि सुषमाने तिचा बोलण्याचा टोनच बदलला…
आता बरं वाटतंय ना काकू? काळजी घ्या तुमचं वय झालंय आता… जास्त दगदग सहन नाही व्हायची ह्या वयात…
बरं मनोहर, काळजी घे हो काकूंची… येते मी… असं म्हणून ती तिथून बाहेर पडली. सूडाचा बदला सूडानेच घेतल्यावर तिच्या मनाला अनामिक शांतता लाभली..
सुषमा आज जिंकली होती…
(क्रमशः)