अनिता आणि तिची एकूलतीएक मुलगी मालती, दोघी मुंबईच्या चाळीत राहायच्या. अनिता उदरनिर्वाहासाठी लोकांकडे कपडे धुण्याचे काम करायची. त्याच मिळकतीत ती तिच्या मुलीचा शिक्षणाचा खर्च पण सांभाळायची. खडतर होत आयुष्य. मालती पण हुशार होती आणि आता ती कॉलेजला जात होती. तिचे वडील तिच्या लहानपणीच आजाराने वारलेले. एकटीच लेक मग खूप लाडात वाढवलेली. पण तरी सुद्धा तिच्या आईनं तिला एक समजूतदार मुलगी बनवलं होत.
नवीन कॉलेज मध्ये मालतीला बरेच नवीन मित्र आणि मैत्रिणी मिळाल्या. मुलगी वयात आलेली. मालतीला तिच्या शरीरात होणारे बदल आता जाणवत होते. अश्यातच ती ऋतुराज नावाच्या तिच्या वर्गमित्राच्या प्रेमात पडली. काही महिन्यातच ऋतू आता मालतीच्या घरी येऊ लागला. अनिताला अंदाज आला होता पण तिला ऋतुराज एक चांगला मुलगा वाटला, म्हणून तिने विरोध ना करता ऋतूला मान्यता दिली. बऱ्याचदा मालती कॉलेजला जाते सांगून बाहेर पडायची आणि ऋतुराज च्या खोलीवर जायची. मग ऋतुराजने मालतीला लिंगपानाची गोडी लावली. मालतीला आता ऋतूचं लिंग चोखायला खूप आवडायला लागलं.
सुरवातीला थोडाच वेळ आणि ते पण कपाळावर आठ्या आणून लिंग तोंडात घेणारी मालती आता महिनाभरातच, तासंतास ऋतूच्या लिंगाशी खेळात, चोखत बसायची. मालतीला कळलेच नाही कधी तिला चोखायची सवय लागली ते. ऋतू तिला दिवसातून ३ ते ४ दा चीक पाजायचा आणि मालती, दरवेळेस चिकाचा एक थेम्ब पण तिच्या नाझुक ओठांमधून निसटू न देता चीक पियुन टाकायची. ऋतू मालतीला संभोग करुदेण्यास सांगायचा पण मालतीला ते मंजूर न्हवते . तिला परिणामाची कल्पना होती.
दिवसांमागुन दिवस जात होते, मालतीचं अभ्यासाकडे लक्ष कमी झालं होतं, लिंग चोखण्याची आणि चीक पिण्याची तलफ तिला बऱ्याचदा व्हायची तसं ती ऋतूला फोन करायची आणि जर कॉलेज मध्ये असले तर ती त्याला चेंज रूम मध्ये घेऊन जायची आणि तिथे गुढग्यावर बसून त्याचे लिंगपान करायची. इकडे तिची आई, अनिता समजायची कि पोरगी आता कॉलेज मध्ये गेली आहे म्हणून अभ्यास पण वाढला, तर लागत असेल तिला घरी येईल उशीर.
ऋतुराज मालतीला संभोग करुदेण्यास तय्यार करत होता पण मालती अडून बसली होती. मग एक दिवस त्याने तिला रात्री, पार्ट मध्ये येण्यास तय्यार केलं. आई ला खोटं कारण सांगून मालती ऋतुराज बरोबर पार्टीला गेली. तिथला माहोल बघून मालती बेभान झाली. त्या नाच गाण्यांनी तिचं मन एका वेगळ्याच जगात प्रवेशकरू पाहत होतं. ऋतुराजने मालतीचा डोळा चुकवून तिच्या कोल्ड ड्रिंकच्या ग्लास मध्ये मादक पदार्थाचं मिश्रण ओतलं आणि मालतीनं ते कोल्ड ड्रिंक प्युन टाकलं. तासाभरात मालतीला सगळं दृश्य दुहेरी दिसू लागलं. वेळ साधून रुतून तिला पाठीवर हाताने आधार देत पार्टीतून बाहेर आणलं आणि ऑटोरिक्षा मध्ये बसवून तिला त्याच्या रूम वर घेऊन आला. त्या रात्री रुतुन मालतीचं कौमार्य हिरावून घेतलं. मालती बेधुंद होती. तिचा ताबा सुटला होता. सगळं होऊन पण मालती शेवटी ऋतूच्या शेजारी खालच्या बाजूला झोपली होती तसे तिने ऋतूचे लिंग तोंडात घेतलं आणि ती चोखत चोखत निद्राधीन झाली.
इकडे अनिताचा डोळा लावत नव्हता. फोने करून झाले, तिला, तिच्या मैत्रिणींना, आणि ऋतुराजला, पण लेकीचा ठावठिकाणा नाही काळाला. दुसऱ्या दिवशी पहाटेच मालती घाबरत घरी आली. आईनं तिला खूप सुनावलं, दोन मुस्काटात ठेवून दिल्या. मालतीनें आईला सगळं खरं सांगितलं. ती स्वतः फार विदीर्ण झाली होती. काही दिवस शांत गेले. ऋतुराज ला अनिताने सुनावले पण ऋतुराज व्यतिरिक्त कोणालाच माहित न्हवतं कि त्या रात्री रुतून त्याची बीजं मालतीच्या गर्भात रोपली आहेत. इतर गोष्टींसाठी म्हणजेच मालतीला पार्टीत घेऊन जणांसाठी आणि तिला रात्री घरी न पोहोचवण्यासाठी रुतुन अनिताची माफी मागितली, आणि खोटाच विश्वास दिला कि त्यानं काही चुकीचं नाही केलं मालती बरोबर. काही दिवस असेच गेले, मालती ११वीत नापास झाली. तिच्या आईला खूप दुःख झालं, नाईलाज होता.
त्याच काळात एक अपघात घडला. अनिता एका घरातील काम उरकून दुसऱ्या घरी जाण्यासाठी निघाली. लिफ्टचे बटन दाबले आणि ती पुढे येऊ घातलेली दिवसभराच्या कामांच्या विचारांच्या गर्तेत गेली. लिफ्ट मजल्यावर पोहोचण्याची घंटी वाजली, दरवाजा उघडल्याचा आवाज आला. सवयीनुसार अनिताने पाय लिफ्टमध्ये टाकला, पण त्याच क्षणी ती झटकन खाली पडली… दरवाजा उघडला होता, पण लिफ्ट वर आलीच नव्हती. या दुर्घटनेत अनिताने जगाचा निरोप घेतला.
त्या दिवशी ही बातमी चाळीत आगीसारखी पसरली. चाळकरी विदीर्ण झाले, मालती तर बातमी ऐकताच बेशुद्ध झाली. शेजारी उभ्या असलेल्या सपकाळ काकूंनी मालतीला हातोहात झेलले आणि पडण्यापासून वाचवले. दुःखाची कळा साऱ्या चाळीत पसरली. त्याच दिवशी संध्याकाळी मालतीचा चुलतमामा मदन मोहिते आणि त्याची बायको हेमा, दोघे गावाकडून मुंबईला आले. बहिणीच्या बरोबर घडलेला अपघात आणि मागे राहिलेली एकुलती एक मुलगी, या परिस्थितीने त्या दोघांच्या मनाला चटका लागला. अंत्यसंस्काराचे कार्य पूर्ण झाले, मालती धक्क्यातून सावरली नव्हती. आईशिवाय तिचे कोणीच नव्हते. तिला आशा होती की ऋतुराज तिची साथ देईल, पण तसे नाही घडले. ११वीचा निकाल लागला, ऋतू पास झाला आणि त्याने कॉलेज सोडले. त्याला ठाऊक होते की पुढे काय वाढून ठेवले आहे. तो भित्र होता, त्याने पळ काढला. ऋतुराज गुपचूप मुंबई सोडून निघून गेला. ही बातमी मालतीला कळायलाच मार्ग नव्हता.
परिस्थिती आता अजून कठीण झाली. मदन मामाने त्या रात्री मालतीला शेजारी बसवून समजावले, आता पर्याय नव्हता. दुसऱ्या दिवशी संध्याकाळी मदनराव त्यांच्या बायकोसोबत मालतीला घेऊन गावी निघाले. मालती तिचे आत्ताचे जग हरवून बसली होती आणि अनिच्छेने का होईना, पण तिला नव्या जगात जावे लागले.
आंबेवाडी. एक लहानसे, शंभर-दीडशे कुटुंबांची संख्या असलेले छोटेसे टुमदार गाव. गावात मदनरावांची १२ एकर शेती होती, नाव होते, रुतबाही होते. मालतीला गावाच्या आणि घराच्या वातावरणात रुळायला वेळ लागला. या काळात मालती तिच्या मामीच्या, म्हणजे हेमाच्या जवळ आली… त्यादोघी एकमेकांच्या मैत्रिणीच झाल्या… एके दिवशी मालती माडीवरच्या तिच्या खोलीत, खिडकी शेजारी बसून रडू लागली. तिचे ते हमसून हमसून रडणे खाली सोप्यात बसून भाजी निवडणाऱ्या हेमाला ऐकू आले. “का गं… काय झाले, रडतेस का तू अशी?” असं म्हणत हेमा माडीवर आली. तिने आपल्या पदराने मालतीचे डोळे पुसले. “आईची आठवण येते ना तुला, समजते मला… खूप वाईट झाले ग… पण देवाने बोलावून घेतले त्याला, आपण काय करू शकतो?” असं हेमा तिला समजावत असतानाच मालती जागची उठली. तिने तिच्या मामीला घट्ट मिठी मारली. ती अशीच हमसत राहिली, मग पदराने डोळे पुसत तिने मामीचा हात धरला. शेजारच्या पलंगावर बसवले आणि स्वतःही बसली.
“बोल बाळा काय होते तुला… मोकळी हो पाहू माझ्याजवळ” असं म्हणत हेमाने मालतीच्या केसांमधून हात फिरवला आणि मायेने विचारले. “मामी, आई गेल्याचे दुःख आहेच… खूप मोठे आहे, पण त्याचबरोबर मी परीक्षेत नापास झाले; त्याहून अजून अ… कसं सांगू… माझे एका मुलावर प्रेम झाले होते. त्याचे नाव ऋतुराज, तो माझ्याच कॉलेजमध्ये होता. ही गोष्ट आईला पण माहिती होती. ऋतुराज आईला पण बऱ्याचदा भेटला. आईला तो आवडला सुद्धा, पण ज्या दिवशी आई गेली, त्या दिवशीपासून ऋतूने माझा फोनच नाही उचलला. सगळीकडे तपास करून पाहिले, पण कोणालाच माहिती नव्हते की ऋतू कुठे आहे. नंतर जेव्हा आपण यायला निघालो होतो, त्याच्या थोडा आधी माझ्या एका मैत्रिणीचा मेसेज मला आला. त्यात तिने लिहिले होते की ऋतुराज मुंबई सोडून निघून गेलाय. कुठे कलकत्त्याला का कुठे म्हणत होती. मला सांग मामी… त्याच्याहून अजून काय वाईट होऊ शकते कोणाबरोबर?… का केले त्याने असे? आई पण गेली, कॉलेजही गेले, आणि ऋतुराज सुद्धा निघून गेला!.”
हे सगळे सांगता सांगता मालतीच्या डोळ्यात परत अश्रू तरळले. “बाई ग… या ऋतुराजबद्दल तर आम्हाला माहितीच नव्हती! तू तिथे मुंबईमध्ये जर तुझ्या मामाला सांगितले असते तर आपण त्याचा शोध घेऊ शकलो असतो ना. असो, झाले ते झाले. परत प्रयत्न करून पहा त्याचा फोन लागतो का ते… करेल तो कॉल तुला आज ना उद्या.” “नाही मामी, मला तो आता परत कधीच कॉल करणार नाही. आजचा सहावा दिवस आहे… माझ्या मैत्रिणीने जो मेसेज पाठवला होता त्यानंतर मीच तिला काल फोनवर बोलले. तर तिने माहिती काढली की ऋतुराजला तुझ्याबरोबर लग्न करायचे नव्हते. आता तो परत तुझ्या आयुष्यात कधीच येणार नाही.” मालू खूप कळवळून हे सांगत होती. हे ऐकून हेमाच्या पण डोळ्यात पाणी आले. त्या दोघी एकमेकींना बिलगून हमसू लागल्या. काही वेळ असाच निरव शांततेत गेला, … मग मालतीने तिच्या मामीच्या चेहऱ्याला आपल्या दोन्ही हातांमध्ये घेतले आणि ती म्हणाली,
“माझा एक प्रॉब्लेम आहे… कसं सांगू तुला हेच काळात नाही.” “मालू, तू मला तुझी मैत्रीण मानलीस ना? मग मैत्रिणीपासून काहीच लपवू नये. काय प्रॉब्लेम आहे तुझा? सांग मला, आपण मिळून तो प्रॉब्लेम सोडवू.” “मामी, तू माझ्यावर रागावणार तर नाहीस ना!? कारण माझा प्रॉब्लेम थोडा तसा आहे!” “नाही रागवणार. तू सांग, निस्संकোচ सांग तुझा प्रॉब्लेम…” “मला… आहे ना अ… नंगू चोखावं वाटतं बघ, ऋतू मला रोज त्याचा नंगू चोखू द्यायचा.” हे ऐकून हेमाने तिच्या साडीचा पदर तिच्या तोंडावर धरला व ती मालतीकडे एकटक बघत राहिली. “बघ मी म्हणाले होते ना, तुला राग येईल म्हणून,” असं म्हणून मालतीचा चेहरा उदास झाला. “बाई गं, नंगू म्हणजे लिंग ना?” “हो, मुंबईत त्याला नंगू म्हणतात,” मालती थोड्या उदास आवाजात म्हणाली. “अग मामी, इकडे गावात माहिती नाही मला, पण आमच्याकडे तर ही गोष्ट बरीच नॉर्मल आहे. बायका त्यांच्या नवऱ्यांचे लिंग हमखास चोखत असतात.” मालतीच्या डोळ्यात हलकीशी चमक आली, चेहऱ्याचे भाव हळूहळू आनंदी दिसू लागले. “ए हो ओ?! मी तर असे कधीच पाहिले नाही, आणि इकडे गावात तर असं कोणीच करत नाही.”
Marathi Sex Story | Marathi Sex Katha | Marathi Sex Stories | Sex Stories Marathi | Sex Stories In Marathi | Incest Sex Story | Marathi Chavat Katha
“इकडचे मला नाही माहित, पण मुंबईला तर लिंगपान नॉर्मल आहे. आणि मामी … मला तर चोखायची सवय लागली आहे गं …मला आता राहवत नाही, इकडे या गावात माझा कोणी मित्र पण नाही ज्याला मी पाजायला सांगू शकीन, मग आता मी काय करू? तूच सांग” मालती हलक्याच रडवेल्या स्वरात म्हणाली. “बाई गं बाई, मी तरी काय करणार तुझ्या या सवयीचं …माझ्याकडे लिंगं असत तर मीच पाजलं असतं.” मालती हसली आणि लडिवाळ पणे म्हणाली, “मामी तुझ्या बघण्यात कोणी चांगला मुलगा असेलच ना जो मला पाजायला तय्यार होईल असा?” “अ … असं तर … कोणीच नाही बघ, मी ना ह्यांना विचारून बघते कोणी आहे का त्यांच्या शेतावरचा गडी जो, तुला पाजेल आणि हि गोष्ट आपल्यातच ठेवेल” “स्स्स… मामी प्लिझ विचार ना मामला… मला कोणी पण चालेल, बस मला लिंगं हवंय”
दुपारून मदनराव जेवायला घरी आले. हेमा, मदनराव आणि मालती तिघे जेवले. उपरण्याला हात पुसत मदनराव घराच्या मध्यभागात बनलेल्या पटांगणात त्या कडुलिंबाच्या झाड खाली टाकलेल्या बाजेवर पहुडले. परत शेतावर जायच्या आधी मदनराव रोज एक वामकुक्षी घ्यायचे. मदनराव आडवे होताच तिथे हेमा त्यांच्या शेजारी बसली आणि तिने मदनरावांना मालतीचा लिंगपानाचा विषय काढला. हेमाने मालतीला आतमध्येच थांबायला सांगितल होत. तसं मालती शेजारच्या भिंती मागून यांचं संभाषण, लपून ऐकत होती. “अरे देवा … असं पण असतं का मुंबईत?. मला तर माहित न्हवत, माझं तर डोकंच चक्रवाल बघ हेमे” सगळं ऐकल्या वर मदनराव बायकोला म्हणाले. “आहो आपण गावाकडची माणसं, ती पोर शहरातली. त्यावर तिच्या बरोबर असं विपरीत घडलं, लेकरू अनाथ झालं. आता आपणच तिचा सांभाळ करू, तुम्हीच म्हणाला होतात ना. “हेमा मदनरावांच्या हातावर हात ठेवत म्हणाली. “हा … ते बरोबर आहे… तू म्हणतीस ते …पण हेमे, हे काय मुंबई नाही, इथं असल्या गोष्टी चालत नाहीत. अन तुला माहित आहे न, किती मानाचं नाव आहे मदनराव मोहितेच ?” मदनराव थोडे रागातच बोलले. “बरं काय सांगणार मी त्या धोंड्याला किंवा त्या संत्याला कि बाबा माझ्या भातचीला तुझं चोखु दे म्हणून ?! नाय नाय… तसं मी करणार पण नई आणि होऊबी देणार न्हाई.”
“हा ..ते मात्र खार आहे आपल्या घरची इज्जत बाहेर नाही नासवयीची. मी समजावते मालतीला. तुम्ही काळजी नका करू, झोपून घ्या थोडं” असं म्हणत हेमा तिथून उठली. तेवढ्यात भिंती मागून मालती अंगणात आली आणि रडवेल्या स्वरात म्हणाली, “मामा… मला खूप कासावीस होतं रे, रात्री झोप नाही येत मला. काहीच करावे वाटत नाही मला. मला लिंगं हवाय प्लिझ, तू कोणाचं पण दे… पण …प्लिझ दे”… असं म्हणत ती तिच्या मामीच्या गळ्यात पडून हंमसू लागली. हेमानी केविलवाण्या नजरेन नवर्याकडे पहिले आणि मिठीत रडणाऱ्या मालतीच्या डोक्यावरून हात फिरवू लागली. “आहो …मी सांगू का एक उपाय …तुम्हीच चोखु द्या कि तुमचं , पोर शांत होईल आणि घरची गोष्ट घरातच राहील” तिने मालतीला थोडे बाजूला करत बाजेशेजारी गवतात मांडीमारून बसत विचारलं. हे वाक्य ऐकताच मदनराव बाजेवरच उठून बसले, त्यांनी मान खाली घातली आणि म्हणाले “तू माझी बायको आहेस, अन तूच मला तिला पाजायला सांगतेस?!”
आव … बरोबर हाय तुमचा प्रश्न पण मी मालूचा विचार करते, आपल्या दोघां शिवाय तीच या जगात कोणीच नाही. आपल्याला मूल बाळ नाही, तर हीच आपली पोर आहे आता. तिच्या साठी जीव तुटतो हो माझा. म्हणूनच मी म्हणाले कि तुम्ही पाजा तिला. आता, आहे तिची ती गरज, लागतं तिला चोखायला, आपण नाही समजून घेणार तर मग कोण समजणार तिला, आणि मी फक्त चोखायला द्या म्हणती आहे, तिला झवायला नाही सांगत तुम्हाला. हो कि नाहीं?” हेमाचे हे वाक्य ऐकून मदनराव आणि मालती पण अवाक झाले. मालती गोड़ हसली आणि तिने परत तिच्या मामीच्या गळ्याभवती मिठी मारली. “का गं मालू चालेल न तुला मामाचं?” हेमा हलकेच हसत म्हणाली.
“अय्या, मामी किती काळजी करतेस ग तू माझी. आय लव्ह यौ मामी… मला आवडेल मामाचं चोखायला” असं म्हणत तिने हेमाच्या गालाची एक पप्पी घेतली. इकडे मदनराव म्हणाले, “बरं बरं … ठीक आहे …तू म्हणतीस म्हणून चोखु देईन मालूला …पण हि गोष्ट आपल्या तिघातच ठेवा, चौथ्या कोणाला हि गोष्ट कळली तर माझ्या इतका वाईट कोणी नाही मग … समजलं का गं …मालू ?!”
“हो मामा, मी कधीच कोणाला पण यातले काहीच नाही सांगणार प्रॉमीस” मालती खुश होत म्हणाली, इकडे हेमा पण हसली आणि प्रेमाने मालूला जवळ घेतलं.