माझ्या बायकोचे उद्योग – २२ Marathi Sambhog Katha
वाट बघता बघता शनिवार आला. शुक्रवारी रात्री मी रुपालीला झवलो नाही,फक्त वर वर हात लावून चांगली गरम केली होती. त्यामुळे शनिवारी दिवसभर तिची पुची पाझरत राहील याची मला खात्री होती.आमच्या दोघांच्या मनात खूप विचार चालू होते,पण नेमके कुणी बोलावे,काय बोलावे हे उमगत नव्हते,त्यामुळे विचित्र शांततेत आमची सकाळची कामे सुरू होती. पण काही झाले तरी आज तिला एकदम फ्रेश ठेवणे माझ्यासाठी महत्वाचे होते.त्यामुळे मी हळुहळू बोलणे सुरू केले. ती पण बोलणे सुरू व्हायची वाटच पाहत होती. अकरा वाजले तरी तिने अजून अंघोळ केलेली नव्हती, म्हणून मी सहजच तिला बोललो की अंघोळ करून घे ना लवकर. लगेच ती चमकली, मोठ्याने ओरडत ती बोलली इतक्या लवकर तयार व्हायचे आहे का ?मी घाईघाईने नाही …