दुसर्या दिवशी दुपारी मी हॉलमध्ये बसून टीव्ही बघत होतो. राणीताई माझ्या बाजूला बसून काही कपड्यांना शिवणकाम करत होती. आम्ही टीव्ही बघत होतो व मध्ये मध्ये बोलतही होतो. मी रिमोटने टीव्हीचे चॅनेल एका पाठोपाठ बदलत होतो कारण दुपारच्या वेळी कुठलाही प्रोग्राम मला इंटरेस्टींग वाटत नव्हता.
शेवटी मी एका मराठी चॅनेलवर थांबलो. त्या चॅनेलवर जाहिराती चालू होत्या. रिमोट बाजूला ठेवत मी मनात म्हटले जाहिराती संपल्यावर जो काही प्रोग्राम त्या चॅनेलवर असेल तो मी बघेल. जाहिराती संपल्या व प्रोग्राम चालू झाला.
त्या प्रोग्राममध्ये ते मुंबईच्या जवळील थंड हवेची ठिकाणाबद्दल माहिती देत होते. प्रथम त्यांनी महाबळेश्वर या थंड हवेच्या ठिकाणाबद्दल माहिती दिली मग ते खंडाळ्याबद्दल माहिती द्यायला लागले.
माहिती देताना ते खंडाळ्याच्या हिरव्यागार डोंगराचे, धबधब्यांचे, तसेच निसर्गाने भरलेल्या इतर रम्य ठिकाणांचे व्हिडीओ क्लिप्स दाखवत होते. शालेय सहल, ऑफीसचे ग्रुप, प्रेमी युगुल, तसेच नवविवाहीत जोडपी, असे सगळे जण खंडाळ्याला जाऊन कशी मजा करतात, हे त्यात दाखवत होते.
“किती छान आहे खंडाळा!” राणीताई टीव्हीकडे बघत म्हणाली.
“हो! फारच छान! मी गेलो आहे तेथे एक दोनदा!” मी उत्तरलो.
“होय? कोणाबरोबर राहुल?” राणीताईने मिश्किलपणे विचारले.
“एकदा आमच्या कॉलेजच्या ग्रुपबरोबर आणि दुसऱ्यांदा आपल्या सोसायटीतल्या ग्रुपबरोबर.”
“तुला माहीत आहे का राहुल?” राणीताईने पडक्या स्वरात म्हटले, “आपली बस खंडाळ्यावरून जाते आणि जेव्हा जेव्हा मी तेथून बसने जाते तेव्हा तेव्हा माझ्या मनात इच्छा निर्माण होते की कधी मला हे रम्य स्थळ पहायला मिळेल.”
“काय म्हणतेस ताई?” मी आश्चर्याने विचारले, “तू अजून खंडाळा पाहिले नाहीस?”
“नाही रे राजा! माझे एवढे नशीब कुठे आहे!”
“कमाल आहे! तू अजून तेथे गेली नाहीस? पुण्यावरून तर खंडाळा खूपच जवळ आहे आणि जिजूंनी तुला एकदाही तेथे नेले नाही? काय म्हणतेस ताई?”
“हो तर! पण मी खरं तेच सांगतेय, तुझ्या जिजूंना वेळ तरी आहे का माझ्यासाठी?” राणीताईने फणकाऱ्यात म्हटले.
“ओह! कम ऑन ताई! तू त्यांना विचार तरी, कदाचित ते कामातून वेळ काढतील व नेतील तुला खंडाळ्याला.”
“मी विचारले त्यांना बऱ्याच वेळा,” राणीताई नाराज होत म्हणाली, “पण प्रत्येक वेळी त्यांनी दुकानाचे कारण सांगून नाही म्हटले. तुला सांगू का, ते ना रोमँटीकच नाहीत. तुला माहीत आहे का? आम्ही लग्न झाल्यानंतर कुठे हनिमूनलाही गेलो नव्हतो. त्यांना कुठल्या रोमँटीक जागी जायला आवडत नाही. अश्या ठिकाणी जायचे म्हणजे वेळ आणि पैसा वाया घालवणे, असे म्हणतात ते.”
मला पहिल्यापासून माहीत होते की माझे जिजू वयस्क आहेत, तेव्हा त्यांना रोमान्समध्ये इंटरेस्ट नसणार. आणि त्याउलट राणीताई खूप रसिक होती. मला राणीताईबद्दल खूप वाईट वाटले व तिची कीव येऊन मी म्हटले,
“ताई तुझी हरकत नसेल तर मी नेईन तुला खंडाळ्याला!”
“खरंच राहुल?” राणीताई उत्साहाने म्हणाली पण पुढच्याच क्षणी मलूल होत म्हणाली, “काश! तुझे जिजू तुझ्यासारखे बोलले असते तर. असल्या रोमँटीक ठिकाणी आपल्या जोडीदाराबरोबर जाण्यात खरी मजा असते, भाऊ आणि बहिणीने नव्हे.”
“कोण म्हणते तसे?” मी उसळून म्हटले, “ऐक ताई, जोपर्यंत आपण एकमेकांच्या सहवासात कंफर्टेबल आहोत व तसल्या रम्य ठिकाणाचा आनंद घेत आहोत, मग त्याने काय फरक पडतो आपण भाऊ बहीण असलो तरी? आणि आपल्यात भाऊ बहिणीच्या नात्यापेक्षा मित्र मैत्रिणींचे नाते जास्त आहे. आपण तर एकदम मित्रमैत्रिणी सारखे आहोत, नाही का ताई?”
“हो रे माझ्या भावा! माझ्या मित्रा!” राणीताईने खुश होत म्हटले, “पण तरीही मला असे वाटते की माझ्या नवऱ्याबरोबर तसल्या ठिकाणी जाणे योग्य आहे.”
“मग मला नाही वाटत तुला कधी खंडाळा बघायला मिळेल ताई, कारण जिजूंना तर फुरसत मिळणारच नाही दुकानातून.”
“हो! तेपण बरोबर आहे म्हणा. ठीक आहे, बघू आपण कधीतरी पुढे मागे खंडाळ्याला जाण्याबद्दल.”
“पुढे मागे काय ताई, आपण आत्ता जाऊ शकतो खंडाळ्याला.”
“आत्ता? काहीतरीच काय वेड्यासारखे बोलतोयस.” राणीताईने आश्चर्याने विचारले.
“आत्ता म्हणजे परवा आपण मुंबईला जाताना गं!” मी हसत तिला म्हटले.
“मुंबईला जाताना?” राणीताई विचारात पडली, ” ते कसे शक्य आहे राहुल?”
“का नाही ताई?” मी उत्साहाने तिला सांगायला लागलो, “हे बघ! आपण परवा सकाळी मुंबई चाललोय आपल्या घरी. बरोबर? आपण येथून थोडे लवकर निघू आणि खंडाळ्याला पोहचलो की तेथे उतरूया. मग तो दिवस आपण खंडाळा फिरूया आणि मग दुसर्या दिवशी सकाळी आपण पुढे आपल्या घरी जाऊया.”
“ते ठीक आहे रे, पण रात्री आपण खंडाळ्यात कुठे राहणार?” राणीताईने कुतुहलाने विचारले.
“कुठे म्हणजे? हॉटेलमध्ये ताई!” मी पटकन उत्तर दिले.
“हॉटेलमध्ये?” राणीताई थोडी विचारात पडली, “पण मी काय म्हणते, आपण त्याच रात्री मुंबईला परत नाही का जाऊ शकत?”
“जाऊ शकतो ताई, पण त्याने काही फायदा होणार नाही फक्त आपली धावपळ होईल फार. कारण आपण एवढे सगळे खंडाळा फिरणार त्याने रात्र तर होणारच. आणि तू तर पहिली वेळ बघणार अन फिरणार तेथे, त्याने वेळ तर जाणारच. आणि फिरून तू नक्कीच दमणार मग तुला विश्रांतीची गरज भासणार, तेव्हा रात्री आपण हॉटेलवर राहणेच योग्य होईल.”
“असे म्हणतोस तू राहुल,” राणीताईला ते जवळ जवळ पटले पण ती म्हणाली, “तसे तर ठीक आहे ते. पण फक्त एवढेच की असे रात्री एका हॉटेलमध्ये भावाबरोबर राहायचे म्हणजे कसेतरीच वाटते.”
“ओह कम ऑन ताई, आपण काही अनोळखी नाही आहोत. आपण भाऊ बहीण असलो म्हणून काय झाले आपण मित्रच आहोत. तुला अजिबात ऑकवर्ड वाटणार नाही तेथे. तू फक्त बघ, तुला खूप मजा वाटेल तेथे.”
“हो! हो! मला माहीत आहे ते, माझ्या छकुल्या भावा!” असे म्हणत तिने मजेने माझ्या गालाला चिमटा काढला. आणि मला तिने असा चिमटा काढलेला आवडत नाही.
“ताईईईऽऽ! तुला माहीत आहे ना मला आवडत नाही तू मला असा चिमटा काढते ते, मी काय लहान आहे अजून? आता चांगला मोठा झालोय मी.”
“ओऽऽ होऽऽ होऽऽ होऽऽ! तू मोठा झालाय होय? तू फक्त शरीराने वाढलायस, राहुल! पण तुझ्या या ताईसाठी तू नेहमीच छोटा भाऊ राहणार आहेस,” असे म्हणत तिने मला कवेत घेतले, “लहान छकुला भाऊ, अगदी माझ्या मुलासारखा!”
“ओह ताई मला तू खूप खूप आवडतेस. तू नेहमी आनंदी राहावीस असे मला वाटते. मी त्यासाठी काहीही करायला तयार आहे.” असे बोलत मीही तिला मिठी मारली.
“मला माहीत आहे ते राहुल, मलाही तू खूप खूप आवडतोस, तू माझा भाऊ आहेस याचा मला अभिमान वाटतो नेहमी.”
त्या क्षणाला मला काही जाणवत होते तर ते म्हणजे माझ्या मोठ्या बहिणीच्या पुष्ट छातीचे उभार माझ्या अंगावर दाबले गेले होते ते.
ठरल्याप्रमाणे तिसर्या दिवशी सकाळी आम्ही मुंबईला जाण्यास तयार झालो. आम्हाला व्यवस्थित जा म्हणून सांगून व प्रवासाच्या शुभेच्छा देऊन राणीताईचे मिस्टर नेहमीसारखे दुकानावर गेले.
सगळे आवरल्यानंतर राणीताई मला म्हणाली की बाहेर जाऊन पुढच्या नाक्यावरून रिक्षा घेऊन ये तोपर्यंत ती साडी वगैरे घालून तयार होते. मी गेलो व रिक्षा घेऊन आलो. त्याला बाहेर वाट पहायला सांगून मी आत आलो व राणीताईला लवकर चल म्हणून हाका मारू लागलो. ती तयार होऊन बाहेर आली आणि तिला पाहून मी हबकलो.
राणीताईने शिफॉनची छान साडी घातली होती. चेहर्यावर तिने हलकासा मेकअप चढवला होता. साडी तिने चांगली चापून चुपून घातली होती, ज्याने तिचे अंग अन अंग उठून दिसत होते. एकूणच ती फार सुंदर आणि सेक्सी दिसत होती.
“वाऊऊऽऽ! ही साडी तुला किती छान दिसतेय ताई! आज तू फारच छान दिसत आहेस, नेहमीपेक्षा वेगळीच!”
“काहीतरीच काय राहुल, ही साडी तर जुनीच आहे आणि मी काहीही वेगळे केले नाही नेहमीपेक्षा!”
“खोटं नाही बोलत मी ताई, खरंच तू फार फार सुंदर दिसत आहेस. मला विश्वासच बसत नाही की माझी बहीण एवढी सेक़ऽऽ! अ.. आकर्षक दिसते म्हणून.”
“ओह. म्हणजे तुला म्हणायचे की एकदम सेक्सी दिसते, होय की नाही राहुल?” राणीताईने मिश्किलपणे म्हटले.
“हं? न.. नाही म्हणजे!” मी अगदी गडबडून गेलो.
“ओह कम ऑन राहुल, तू तसे बोलू शकतोस जर तुला खरंच तसे वाटत असेल तर लाजू नकोस रे! तू विसरलास काय, आपण मित्र आहोत ना?”
“हो ताई, आपण मित्र आहोत,” मी उत्तरलो, “ते मी जरा, जाऊ दे! पण खरंच तू नक्कीच सेक्सी दिसत आहेस!”
“ओह थँक्स ब्रदर,” राणीताई खुश होत म्हणाली, “तुला खरंच वाटते का की मी सेक्सी दिसते? तुझ्या जिजूंचे तर माझ्याकडे लक्षच नसते.”
“मला जिजूंचे काही माहीत नाही ताई, पण मला विचारशील तर मी म्हणेन की तू अगदी अप्सरेसारखी दिसतेस.”
“ओह! स्टॉप दॅट राहुल! उगाच मला हरभर्याच्या झाडावर चढवू नकोस.”
“मी मस्करी करत नाही ताई, मी जिजूंच्या जागी असलो असतो तर नेहमी देवाचे आभार मानले असते की तुझ्यासारखी सुंदर व सुलक्षणी पत्नी दिल्याबद्दल. खरं तर मी नेहमी देवाजवळ प्रार्थना करत असतो की माझे राणीताईसारख्या मुलीबरोबर लग्न होऊ दे.”
“ओह खरंच राहुल?” राणीताईने डोळा मिचकावत म्हटले, “कधी बोलला नाहीस तू मला हे? तुला खरंच माझ्या सारख्या मुलीबरोबर लग्न करायचे आहे? मी तुझ्यासाठी मुलगी बघू का माझ्यासारखी?”
“हो ताई! नक्की बघ! अगदी तुझ्यासारखीच हवी!”
“ओके राहुल! मग आता प्रार्थना करू नकोस देवाजवळ, मी तुझ्यासाठी शोधून आणेन मुलगी, माझ्यासारखी सुंदर आणि सुलक्षणी.”
“आणि सेक्सीही!” मी डोळा मारत तिला म्हटले.
“चल चावट कुठला!” असे म्हणत राणीताईने मला चापट मारली प्रेमाने.
माझ्या बहिणी बरोबरील प्रेमळ संभाषणात मी विसरलो की बाहेर रिक्षावाला वाट पहात आहे. मग मी आमच्या बॅगा उचलल्या व बाहेर पडलो. राणीताईने घर लॉक केले व ती माझ्या मागे आली. आम्ही मग रिक्षाने बस स्टॅन्डला गेलो. आम्हाला बस पटकन मिळाली जी खंडाळ्याला थांबत होती.
पूर्ण प्रवासभर मी राणीताईची करमणूक करत होतो, मजेशीर गोष्टी सांगत, विनोद सांगत. ती सतत हसत होती व मला म्हणत होती मी खूप खट्याळ झालो आहे. खरं तर मी मुद्दाम तिला हसवत होते ज्याने तिचा मूड प्रसन्न राहवा व माझ्याबरोबर ती आणखिन मोकळी व्हावी. साधारण साडे दहाच्या दरम्यान आम्ही खंडाळ्याला पोहचलो.
आम्ही बसमधून उतरलो. मला एक हॉटेल माहीत होते जे बस स्टॅन्डपासून थोडे दूर होते पण चांगले होते. तेथे मी गेल्या वेळी राहलो होतो. बस स्टॅन्डपासून ते फार लांब नव्हते म्हणून आम्ही तेथे चालतच गेलो. राणीताईला मी रिसेप्शन लॉन्जमध्ये बसायला सांगितले व मी रिसेप्शन काउंटरवर गेलो.
मी रिसेप्शनीस्टला सांगितले की मला एक लक्झरी एअर कंडीशन डबल बेड रूम हवी. त्याने मला रूमचे भाडे वगैरे सांगितले. मी एका दिवसाचे भाडे पेड केले व हॉटेल रजिस्टरमध्ये आमचे नाव व पत्ता लिहिले. रिसेप्शनीस्टने एका मुलाला बोलावले व आम्हाला आमच्या रूमवर न्यायला सांगितले जी दुसर्या मजल्यावर होती. त्या मुलाने आमच्या बॅगा उचलल्या व आम्ही लिफ्टकडे गेलो.
आम्ही दुसर्या मजल्यावर आमच्या रूम बाहेर पोहचलो. त्या रूम बॉयने दरवाजा उघडला व आमच्या बॅगा आत नेल्या. जसे एखादा सेवक एखाद्या महाराणीला खाली वाकून हाताने इशारा करत आत प्रवेश करायला सांगतो, तसे मी प्रथम राणीताईला रूममध्ये प्रवेश करायला लावले.
तिला त्याची मजा वाटली व ती हसत हसत आत गेली. तेवढ्यात रूम बॉय बाहेर आला. मी त्याच्या हातात शंभर रूपयाच्या नोटेची सुरनळी सारली व मग मी रूममध्ये शिरलो.
ही लक्झरी रूम छान होती. दरवाज्यातून आत आल्यावर चिंचोळा पॅसेज व डाव्या हाताला लगेच बाथरूम होते. पॅसेजमधून पुढे आले की मेन रूम होती. रूमच्या मध्यावर डबल बेड होता. एका बाजूला ड्रेसिंग टेबल होते. कोपर्यात एक छान खुर्ची होती. एअर कंडीशनमुळे रूम बऱ्यापैकी थंड वाटत होता. एकूणच रूम छान डेकोरेट केलेली होती.
आत आल्यावर राणीताई कुतुहलाने रूमचे निरीक्षण करत होती. तिच्या डोळ्यातील चमक आणि चेहर्यावरील भाव सांगत होते की तिला रूम खूप आवडली आहे.
“काय सुंदर रूम आहे ही राहुल! मी पहिली वेळ अशी रूम पहात आहे, भाडे थोडे महागच असणार या रूमचे?” असे म्हणत राणीताई बेडवर बसली.
“हो! पण माझ्या प्रेमळ बहिणीच्या आनंदापेक्षा नक्कीच जास्त नाही!” मी तिच्या नाकाला धरत मिश्किलपणे म्हटले व तिच्या बाजूला बसलो.
“ओह रियली! मग सांग बघू किती भाडे आहे या रूमचे जे तुझ्या बहिणीच्या आनंदापेक्षा कमी आहे ते?” तिने माझ्याच मिश्किल स्वराची नक्कल करत मला विचारले.
“जास्त नाही ताई, फक्त दीड हजार रुपये.”
“पंधराशे!” राणीताई जवळ जवळ किंचाळली, “आणि ते जास्त नाही? तुला वेड बीड लागले की काय? काय हे राहुल, एवढी महागाची रूम घ्यायची काही गरज होती का? एखादी साधी रूमही चालली असती.”
“हे बघ ताई, तुझी ही पहिली वेळ आहे अश्या रम्य ठिकाणी यायची, तेव्हा येथे घालवलेला प्रत्येक क्षण तुझ्या आयुष्यभर लक्षात राहवा आणि त्यासाठी सगळ्या फर्स्ट क्लास गोष्टीचा तू आनंद घ्यावा असे मला वाटले. आणि खरोखरच मला माझ्या या लाडक्या बहिणीने एकदम कंफर्टेबल व रिलॅक्स फिल करावे असे वाटले म्हणून मी ही महागाची रूम घेतली.”
“ओह राहुल, तू किती काळजी घेतोस माझी!”
असे म्हणत राणीताईने मला मिठी मारली. तिच्या छातीचे उभार माझ्या छातीवर दाबले गेले. मग मी ही बिनधास्त तिला मिठी मारली. काही क्षण आम्ही तसे मिठीत राहलो मग राणीताई वेगळी झाली व म्हणाली,
“राहुल तुझ्या लक्षात आले का तो रूम बॉय माझ्याकडे सारखा चोरून बघत होता, का बरं तो असा बघत होता?”
“काय माहीत ताई,” मी तिला उत्तर दिले पण पुढे मिश्किलपणे म्हणालो, “कदाचित त्याला वाटले असावे आपण विवाही जोडपे आहोत व तो तुझ्याकडे नव्या नवरीला बघावे तसे बघत असावा.”
“काहीतरीच काय बोलतोस राहुल, आपण काय विवाही जोडपे वाटतो? मी काय नवी नवरी वाटते?”
“हे बघ ताई, आपण भाऊ बहीण आहोत हे कोणाला कळणार आहे? आपल्या काय कपाळावर तसे लिहिले आहे? दुसरे असे की या हॉटेलमध्ये येणारी जोडपी एक तर नवविवाहीत तरी असतात किंवा प्रेमी युगुल तरी असतात. तेव्हा त्या रूम बॉयला आपण तसलेच एखादे जोडपे असावे असे वाटले असणार.”
Marathi Sex Katha | Marathi Sex Stories | Marathi Hot Katha | Marathi Sexy Story | Sex Stories Marathi | Marathi Sex Story | मराठी सेक्स कथा
“मग आपण दुसर्या एखाद्या हॉटेलमध्ये का नाही गेलो जेथे जोडपी जात नाहीत.”
“तसे हॉटेल तुला खंडाळ्यात मिळणारच नाही ताई, कारण सगळ्या हॉटेलमध्ये अशी जोडपी जातात.”
“बरं एक सांग राहुल, तू मग हॉटेलच्या रजिस्टरमध्ये आपल्याबद्दल काय लिहिलेस?” राणीताईने मला उत्सुकतेने विचारले.
“मी ना रजिस्टरमध्ये लिहिले, मिस्टर अॅन्ड मिसेस!” मी साळसुदपणे उत्तर दिले.
“काय?” राणीताई लटक्या रागात ओरडली, “राहुल मी काय तुझी बायको वाटते? आणि तू काय माझा नवरा वाटतो?”
“का नाही ताई?” मी तिला हसत हसत सांगू लागलो, “हे बघ ताई, ठीक आहे तू माझ्यापेक्षा आठ वर्षाने मोठी आहेस पण तू वयाच्या मानाने तेवढी मोठी वाटतच नाहीस आणि मीही माझ्या वयापेक्षा मोठाच वाटतो. त्यामुळे आपण नवरा बायको म्हणून अजिबात वेगळे वाटत नाही.”
“नालायका!” राणीताईने मला चापट मारत म्हटले, “तुला लाज नाही का वाटत बहिणीचा नवरा म्हणवून घ्यायला? जर कोणाला कळले तर की आपण बहीण भाऊ आहोत ते?”
“कोणाला कळणार ताई? ज्या क्षणी आपण या रूमच्या बाहेर पडू त्या क्षणापासून आपण एकमेकांना बहीण भाऊ म्हणायचे बंद करूया. आपण एकमेकांशी आपले नाव घेऊन बोलूया.”
“तू ना खूप स्मार्ट आहेस राहुल!” असे म्हणत राणीताई हसायला लागली.
“हसतेस काय ताई! जर खरोखर आपल्याला खंडाळ्या सारख्या रम्य ठिकाणी फिरण्याचा आनंद घ्यायचा असेल तर आपल्याला विसरायला हवे की आपण बहीण भाऊ आहोत. तसे पण आपल्यात मैत्रीचे संबंध आहेतच. मग येथे आपण मित्र मैत्रिण असल्यासारखेच वागूया. काय वाटते तुला ताई?”
“होऽऽ होऽऽ होऽऽ!” राणीताई अजूनही हसत होती व तिने हसत हसत म्हटले, “हो, माय डियर फ्रेन्ड! जर तू म्हणत असशील तर माझी काही हरकत नाही आपले नाते विसरून जायला. तसे पण मी तुला नावाने हाक मारते, फक्त तुला मला ताई ऐवजी ‘राणी’ म्हणून बोलावे लागणार पण माझी काही हरकत नाही त्याला.”
मला हायसे वाटले की राणीताईने माझ्या कल्पनेला विरोध केला नाही आणि मग मी खुश झालो.
“अय्याऽऽ! किती छान, आपण दोघे मित्र मैत्रिण!” राणीताईने उत्तेजित स्वरात म्हटले, “तसे पण मला कधी पुरूष मित्र नव्हता, ती इच्छा मी पुरी करून घेते आता. ये राहुल पण खरंच आपली जोडी छान वाटेल का? की तू मस्करी करतोयस माझी?”
“मी मस्करी नाही करत ताई,” मी तिला समजावून सांगू लागलो, “उलट तू जर साडी घालायच्या ऐवजी ड्रेस घातलास तर कोणीही तुला लग्न झालेली म्हणणारच नाही. आणि जर हातात हात घेऊन फिरलो तर आपण दोघे प्रेमी युगुलच वाटू.”
“तुझी ही कल्पना मस्त आहे राहुल, पण याचे काय?” असे म्हणत राणीताईने आपले मंगळसूत्र मला दाखवत म्हटले, “हे बघितल्यावर कोणीही म्हणेल की माझे लग्न झाले आहे.”
“हो! तेपण बरोबर आहे म्हणा! पण त्याने काय फरक पडतो? आपण दोघे विवाही जोडपे आहोत असेच सगळ्यांना वाटेल. आता आपण विवाहित जोडपे वाटावे की प्रेमी जोडपे ते तू ठरव ताई!”
“बरं बरं! राहुल चल आपण तयार होऊ या आता!”
राणीताई उठली आणि बाथरूममध्ये गेली. फ्रेश होऊन ती बाहेर आली मग मी बाथरूममध्ये गेलो. बाथरूममध्ये आल्यानंतर पहिले मी काय केले असेल तर माझा लंड मोकळा करून खसाखस मूठ मारली व वीर्याची पिचकारी कमोडमध्ये उडवली.
सकाळी राणीताईला साडीवर बघितल्यापासून मी उत्तेजित झालो होतो. तेव्हा पासून मला मूठ मारावीशी वाटत होती पण प्रवासामुळे ते शक्य झाले नाही. नंतर जस जसा राणीताईच्या सहवासात वेळ जात होता तस तसे मी जास्तच उत्तेजित होत होतो.
थोड्या वेळापूर्वी तिच्याबरोबर जे संभाषण झाले त्याने तर काम आणखिनच खराब केले. तेव्हा बाथरूममध्ये आल्यावर मूठ मारायला मिळालेला चान्स मी घालवला नाही. मग फ्रेश होऊन मी बाहेर आलो.
बाहेर आल्यावर मला दिसले की राणीताईने साडी बदलली होती व व्हाईट कलरचा पंजाबी ड्रेस घातला होता. तो ड्रेस बघून मी खुश झालो कारण मला तिचा हा ड्रेस माहीत होता ज्यातून तिचे बरेच अंग प्रदर्शन होत असे. मी तिचे त्या ड्रेसवर निरीक्षण करत आहे हे बघून राणीताई म्हणाली,
“बघतोयस काय असे! आश्चर्य वाटले ना हा ड्रेस बघून? हा ड्रेस बॅगेत होता जो मी घेऊन चालले होते आपल्या मावस बहिणीला द्यायला. मला हा ड्रेस टाईट होतो म्हणून आणि हल्ली मी ड्रेस घालतच नाही म्हणा. आता तूच म्हणालास ना की ड्रेस घातल्यावर मी अगदी अविवाहीत तरूणी वाटेल म्हणून मी म्हटले, चला घालूया आजचा दिवस हा ड्रेस!” राणीताईने लाडात हसत म्हटले.
मीही तिला हसून अनुमोदन दिले. मग राणीताई ड्रेसिंग टेबलच्या आरशात बघून मेकअप करू लागली. मी आमच्या बॅगा लॉक करून वार्डरोबमध्ये ठेवल्या. मग खुर्चीवर बसून मी राणीताईची तयार व्हायची वाट बघू लागलो.
मी तिचे कामुक नजरेने निरीक्षण करत होतो. तिला तो ड्रेस आता बऱ्यापैकी टाईट होत होता ज्यातून तिच्या मांसल अंगाची गोलाई न गहराई स्पष्ट दिसत होती. त्यात आणि तिने ओढणी घेतली नव्हती, त्यामुळे तिच्या भरदार छातीचे गोळे माझ्या डोळ्यात खुपत होते.
मध्ये मध्ये ती आरशातून माझ्याकडे बघायची व आमची नजरा नजर झाली की ती हसायची. मीही अजिबात ऑकवर्ड न वाटू देता हसत असे. तिचा मेकअप झाल्यानंतर तिने एकदा शेवटचे आरशात स्वत:ला व्यवस्थित बघून घेतले मग माझ्याकडे वळाली.
“कशी दिसते मी राहुल? माझ्यासमोर मिरवत राणीताईने विचारले.
“एकदम दहा वर्ष कमी!” मी तिला खालून वरपर्यंत पाहल्याचे नाटक करत म्हणालो.
तिच्या गळ्याकडे माझे लक्ष गेल्यावर मला थोडे ऑड वाटले. मला तेथे काहीतरी कमी आहे असे वाटले. मी तिच्या गळ्याकडे बघत आहे हे पाहून राणीताई हसत म्हणाली,
“ओह मी तुला सांगायचीच विसरले, मी ना मंगळसूत्र काढून ठेवले. तू जरी बोललास की आपण विवाहित जोडपे म्हणून शोभून दिसतो तरी मला नाही वाटत ते कोणाला पटेल. तेव्हा उगाच लोकांच्या संशयाला वाव नको म्हणून मी ते काढून ठेवले.”
ते ऐकून मी अवाकच झालो! ठीक आहे मी तिला म्हटले की आपण मित्र मैत्रिणी सारखे वागूया पण मंगळसूत्र काढून वगैरे ठेवणे म्हणजे खूपच झाले. मला त्याने काही प्रॉब्लेम नव्हता. उलट ती माझ्या मित्र मैत्रिण कल्पनेला उत्साहाने साथ देत आहे हे पाहून मला आनंद झाला. राणीताईबद्दलच्या लैंगिक स्वप्न कल्पना खऱ्या होण्याचे चान्स दिसू लागल्याने मला आनंदाच्या उकळ्या फुटायला लागल्या.
“काय मग, तुझी प्रेयसी म्हणून चालेल ना मी?” असे म्हणत राणीताईने मला डोळा मारला.
“चालेल म्हणजे काय ताई, दौडेल!” मी खुश होत म्हटले, “एकदम परफेक्ट!”
“काय? काय म्हणालास?” राणीताईने डोळे वटारत मला म्हटले, ” ताई नाही, राणी म्हण राणी!”
“ओह सॉरी राणी!” त्या वाक्यावर आम्ही दोघेही खळखळून हसलो.
“अच्छा राहुल, तर मग चालू करूया का आपण आपली पिकनिक?”
“व्हाय नॉट राणी!” हसत हसत ‘राणी’ या शब्दावर जोर देत मी म्हणालो व माझा हात वाकवून तिला त्यात हात घालायला इशारा केला.
“होल्ड ऑन मिस्टर!” राणीताईने मला दटावत म्हटले, “जास्त चावटपणा नाही हा करायचा राहुल!”
“सॉरी राणी! मी फक्त तुझा हात माझ्या हातात घाल, असे म्हणत होतो.”
तिला ते आवडले नाही असे वाटून मी जरा गोंधळतच म्हणालो. तिला माझा चेहरा गोरामोरा झालेला दिसला व ती खळखळून हसायला लागली.
“इट्स ओके राहुल!” तिने हसत हसत म्हटले, “मी मस्करीत बोलले, आय डोंट माईंड होल्डींग युवर हॅन्ड डियर! पण जेव्हा आपण एकटे असू तेव्हाच हा!”
हसत हसत राणीताईने माझ्या हातात हात घातला व माझा हात छातीजवळ घट्ट पकडला. तिच्या गुबगुबीत स्तनाच्या स्पर्शाने मी तर हवेतच गेलो. एका वेगळ्याच धुंदीत आणि वेगळेच नाते पांघरून आम्ही रूमच्या बाहेर पडलो.
हॉटेलच्या लिफ्टच्या बाहेर येताना राणीताईने माझा हात सोडला. आम्ही मग हॉटेलच्या बाहेर आलो. तेथे आम्ही एक रिक्षा ठरवली जी आम्हाला महत्त्वाच्या एक दोन स्पॉटवर घेऊन गेली. रिक्षात राणीताई मला एकदम चिटकून बसत होती.
कधी कधी माझ्या हातात हात घालून ती बसायची ज्याने तिच्या छातीने माझ्या दंडाची मालीश व्हायची. आम्ही सतत बोलत होतो. मी तिला नाना गोष्टी सांगत होतो. ते एक दोन स्पॉट पाहून झाल्यावर आम्ही रिक्षा सोडून दिली. मग आम्ही पायीच फिरलो.
मी राणीताईला सतत खुश ठेवायचा प्रयत्न करत होतो. जे जे काही ती म्हणेल किंवा मागेल ते ते मी तिला देत होतो. तिच्या बऱ्याच इच्छा मी पूर्ण करत होतो. तिला एखाद्या ठिकाणी जायचे असेल तेथे मी नेत होतो. तिला घोड्यावर बसायचे असेल तर मी बसवत होतो. तिला काही खायचे असेल तर मी देत होतो.
दुपारपर्यंत आम्ही फिरत होतो. जवळ जवळ अर्धे स्पॉट आमचे फिरून झाले. मग आम्ही एका धबधब्याच्या स्पॉटवर आलो. बरेच लोक धबधब्याखाली उभे राहून मजा करत होते. त्यात पुरूष होते, बायका होत्या, मुले होती आणि म्हातारेही होते.
जसे आम्ही तेथे पोहचलो, मी पटकन धबधब्याखाली गेलो. मी राणीताईला इशारा करून बोलावले पण ड्रेस ओला होईल, असे सांगत ती आली नाही. मी तिला म्हटले, आता अजून काय ड्रेस ओला व्हायचा राहला आहे ते.
तिला आधी कळले नाही मी काय म्हणतोय ते पण नंतर तिने जेव्हा आपल्या ड्रेसकडे व्यवस्थित बघितले तेव्हा तिच्या लक्षात आले मी काय म्हणतोय ते. धबधब्याच्या पाण्याचे तुषार जे उडत होते त्याने राणीताईचा ड्रेस ओला होत होता.
मी तिला म्हटलेही की ड्रेस ओला व्हायची काळजी करू नकोस आपण हॉटेलवर जाऊन कपडे बदलूया. माझ्या लक्षात आले की तेथे असलेली गर्दी बघून राणीताई थोडी लाजत होती. पण मी तिला सतत विचारत राहलो आणि मग लोकांसमोर उगाच जास्त आढावेढे न घेता ती तयार झाली व धबधब्याखाली आली.
तिने मला सुचवले की आपण गर्दीपासून दूर थोडे आड बाजूला जाऊया. जसे आम्ही थोडे बाजूला आलो तसे आम्ही रंगात आलो. आणि मग काय! धबधब्याच्या पाण्याच्या प्रेशरची मजा घेत, एकमेकांच्या अंगावर पाणी उडवत, हसत, खेळत आम्ही बरीच मजा केली.
आता पर्यंत स्टोरी कशी वाटली ते कंमेंट करून नक्की कळवा.
पुढील कथा पुढाच्या भागात….
पुढील भाग वाचा – बहिणीची खंडाळ्यात मजा भाग 3
💖 सर्व लोकप्रिय कथा आता PDF मध्ये! – मोफत वाचा / डाउनलोड करा