माझ्या बायकोचे उद्योग – २४ Marathi Sambhog Katha
आम्ही तिघे पण तसेच बसून होतो. अमोल रुपाली कडे पाहत होता. पण त्याच्या डोळ्यात वासना नव्हती तर आश्चर्य आणि प्रशंसा होती. उत्सुकतेने तो पुढील आज्ञेची वाट पाहत होता. आणि तोपर्यंत नजरेनेच रुपालीला भिडला होता. रुपाली खाली पाहत होती. पण तिची नजर नक्कीच अमोलच्या चड्डीवर होती. छड्डीचा फुगीर भाग आतल्या हत्याराचा आकार सांगत होता.दोघे कलाकार तयार होते पण डायरेक्टरच गोंधळून गेला होता. काय बोलावे ते मला कळत नव्हते. शेवटी पुन्हा एकदा कसे होते जेवण हा निरर्थक प्रश्न मी विचारला. तो बोलला चांगले होते. मी बोललो पण तू पोटभर जेवला नाहीस. तो बोलला नाही माझे जेवण एवढेच आहे. मी बोललो मग तरी तुझी बॉडी एवढी mainten कशी आहे ? तो बोलला रोज …